آری، سرانجام بعد از چیزی حدود چندصد سال تحقیق و کاوش  این موجود مغرور به آرزوی دیرین خود، یعنی "عمر جاودانه" می رسد. و آن وقت هزار سال بعد، انسان های هزار ساله، سیراب و کلافه از عمر طولانی، سال ها پژوهش خواهند کرد تا حداکثر عمر خود و همنوعانشان را متوسط هفتاد سال کنند.

*به نظرم این خیلی بی مزه است که کسی بخواد کار خودش رو نقد کنه، اما برای قدری شفاف سازی لازم می دونم کمی توضیح راجع به پست قبلی بدم:

بخشی از چیزی که مدنظرم بود، شرطی شدن آدمها به پیدا کردن استدلال برای هر کاری هست و اینکه حتی کودکی چند ساله هم اینطور بار می آید که ناخودآگاه وجود دلیلی را -چه دلیل را درک کرده و چه نکرده- پشت هر عملی به صورت پیش فرض موجود بداند.